A solar cell, or photovoltaic cell (in very early days also termed “solar battery”[1] – a denotation which nowadays has a totally different meaning, see here), is an electrical device that converts the energy of light directly into electricity by the photovoltaic effect, which is a physical and chemical phenomenon.[2] It is a form of photoelectric cell, defined as a device whose electrical characteristics, such as current, voltage, or resistance, vary when exposed to light. Solar cells are the building blocks of photovoltaic modules, otherwise known as solar panels.
Solar cells are described as being photovoltaic irrespective of whether the source is sunlight or an artificial light. They are used as a photodetector (for example infrared detectors), detecting light or other electromagnetic radiation near the visible range, or measuring light intensity.
The operation of a photovoltaic (PV) cell requires 3 basic attributes:
The absorption of light, generating either electron-hole pairs or excitons.
The separation of charge carriers of opposite types.
The separate extraction of those carriers to an external circuit.
In contrast, a solar thermal collector supplies heat by absorbing sunlight, for the purpose of either direct heating or indirect electrical power generation from heat. A “photoelectrolytic cell” (photoelectrochemical cell), on the other hand, refers either to a type of photovoltaic cell (like that developed by Edmond Becquerel and modern dye-sensitized solar cells), or to a device that splits water directly into hydrogen and oxygen using only solar illumination.
Een zonnecel of fotovoltaïsche cel (in zeer vroege dagen genoemd ook “zonne-batterij” [1] – een aanduiding die tegenwoordig beschikt over een totaal andere betekenis, zie hier), is een elektrisch apparaat dat de energie van het licht direct om in elektriciteit zet door het fotovoltaïsch effect, dat een fysiek en chemisch verschijnsel. [2] Het is een vorm van foto-elektrische cellen, gedefinieerd als een inrichting waarvan de elektrische eigenschappen, zoals stroom, spanning of weerstand variëren bij blootstelling aan licht. Zonnecellen zijn de bouwstenen van fotovoltaïsche modules, ook wel bekend als zonnepanelen.
Zonnecellen zijn beschreven als zijnde fotovoltaïsche ongeacht of de bron zonlicht of kunstlicht. Ze worden gebruikt als fotodetector (bijvoorbeeld infrarood detectoren), het detecteren van licht of andere elektromagnetische straling nabij het zichtbare gebied, of het meten van lichtintensiteit.
De werking van een fotovoltaïsche (PV) cellen vereist 3 basis attributen:
De absorptie van licht, het genereren van ofwel elektron-gat paren of excitonen.
De scheiding van ladingen van tegengesteld.
De afzonderlijke extractie van deze maatschappijen een extern circuit.
Daarentegen een zonnecollector warmte levert door het absorberen zonlicht, ten behoeve van zowel directe verwarming of indirecte elektrische opwekking van warmte. Een “photoelectrolytic cell” (foto-elektrochemische cel), anderzijds, verwijst zowel naar een soort fotovoltaïsche cel (zoals die ontwikkeld door Edmond Becquerel en moderne kleurstof zonnecellen), of een apparaat dat water rechtstreeks in waterstof splitst en zuurstof met alleen op zonlicht.
에 의해 전기로 직접 빛의 에너지를 변환하는 전기 장치 인 – 태양 전지 또는 태양 전지 (요즘 완전히 다른 의미를 가진 명시 적 의미는 여기를 참조 아주 초기에는 “태양 전지”[1]라고합니다) 물리적 및 화학적 현상 광기 전력 효과,. [2] 또한 그 전기적 특성, 예컨대 전류, 전압, 또는 저항과 같은 광에 노출 될 때 변화하는 장치로 정의 광전지의 한 형태이다. 태양 전지는 태양 광 패널 달리라고도 광전지 모듈의 빌딩 블록이다.
태양 전지 소스 햇빛 또는 인공 빛 여부에 관계없이 태양 것으로 설명된다. 그들은 가시 범위 근처 광 또는 다른 전자기 방사를 검출 또는 광 세기를 측정 (예를 들면 적외선 검출기를위한) 광 검출기로 사용된다.
태양 광 (PV) 전지의 작동은 3 기본 속성이 필요합니다 :
전자 – 정공 쌍 또는 여기자를 생성 광의 흡수.
반대 유형의 전하 캐리어의 분리.
외부 회로에 그 캐리어의 분리 추출.
반면에, 태양열 수집 열에 직접 가열이나 간접 전기 발전 하나의 목적, 태양 광을 흡수하여 열을 공급한다. A “photoelectrolytic 셀”(광전기 화학 전지), 반면에 (즉 에드먼드 베크렐 현대 염료 감응 형 태양 전지가 개발처럼) 태양 전지의 형식 중 하나를 의미한다, 또는 수소로 직접 물을 분리하는 장치 및 단지 태양 광 조명을 사용하여 산소.
Post time: Feb-22-2017